مطالعه­ بعضی آثار، سفری است یگانه در دنیایی جدید و تجربه­ای غیرقابل مقایسه با تجربیات دیگر. فقط گاهی اوقات، با در دست گرفتن کتابی می­توانیم گذر زمان را از یاد ببریم و چنان غرق در فضاسازی و هوشمندی پدیدآورندگان شویم که یک نفس تا آخرین صفحه بخوانیم و با هیجان، سراغ داستان­های بعدی و جلدهای بعدی برویم. ماجراهای ماشین مشتی ممدلی چنین مجموعه­ای است؛ پروازی منحصر به­فرد و خیالی بر بال کلمات، اصطلاحات و ماجراهای واقعی تاریخی که با چاشنی تخیل و نوآوری، ماجراهایی جذاب و غیرقابل­پیش­بینی و خنده­دار را ایجاد­کرده­است. جمال اکرمی با تکیه بر ده­ها سال نویسندگی برای نوجوانان راهی بر دعوت ساکنان دنیای دیجیتال به کوچه­ پس­کوچه ­ها و بازارچه­های قدیمی یافته و گرد و غبار را از روی نام­هایی که قرائت خشک و خسته­کننده­ رایج، موجب فراموشی­شان شده، زدوده و به آنها زندگی دوباره­ای داده.

قلم سلیس و مسلط وی به اصطلاحات تهرانی اصیل، نمایشی بزرگ با حضور ده­ها شخصیت از پادشاهان قاجار گرفته تا چهره­های مشروطه­خواه، دلقک­های درباری و مردم عادی کوچه و بازار ترتیب داده. صحنه­ این نمایش، کاخ­ها، گذرها و بازارچه­های قدیمی، تکیه دولت و محل­های آشنا برای ساکنان پایتخت در صد سال گذشته است. سه شخصیت ثابت، در طول مجموعه، این روایت­های نمکین و گاه هجان­انگیز و نفس­بر را به هم پیوند می­دهند: مشتی ممدلی و اتولخان؛ راننده­ معروف و ماشین قراضه­اش که از سالها پیش تصنیف­ عامیانه­ای برایشان ساخته ­شده، و شخص نویسنده که گه­گاه در لحظات حساس ماجرا ظاهر می­شود و وجه خیالی روایت را تقویت می­کند.