«عزیز من» مجموعه اشعار احمدرضا احمدی( -۱۳۱۹)، شاعر و نویسنده ایرانی است. در یکی از سروده‌های این کتاب می‌خوانیم: «فقط این روز و آن دو گُل سرخ هنگامی کامل و بالغ شد که تو از پله‌ها بالا رفتی این سبدهای میوه که در زیر باران مانده بودند مرا دلواپس می‌کرد که تو چگونه از کنار آذرخش به کنار شعله‌های آتش رهسپار می‌شوی. در اطراف ما دشنه و دشنام بود ما تشنه بودیم در خلوت من که اطلسی می‌شکفت میوه پیر می‌شد آینه‌ها پس از باد خاموش می‌شدند یک چشم بود که ما را نظاره می‌کرد حریق دیگر سرد می‌شد حریق منتظر نمی‌ماند که گُل میوه دهد.»

بخشی از کتاب:  با ماهیان قرمز داور دلشوره های من ابر است قضاوت میکند مانع میشود که من از خانه بیرون بیایم در خانه می مانم با ماهیان قرمز که از سفره ی هفت سین مانده اند روز را طی میکنم همسرم سرانجام یک روز سفره ی هفت سین را به کوچه خواهد برد.