به اعتبار عشق تو همیشه سبز مانده ام
شبیه کاج و سرو ها که فصل شان بهار بود

سوال می شوم اگر برای آشنا و غیر
بگو نگاه دوخته به چشم در فرار بود

منی که پیر شد قلم به دست های عاشقم
برای تو روایتم، حکایت “نزار” بود