تسا هیچ وقت به یاد نداشت که فرشته ی کوکی رو دوست نداشته باشه. یک زمانی به مادرش تعلق داشت و مادرش تا زمانی که زنده بود، گردنش می انداخت. بعد از مردنش هم توی جعبه ی جواهر مادرش جا خوش کرده بود تا برادرش ناتانائیل یک روز از جعبه آوردش بیرون که ببینه کار می کنه یا نه. فرشته از انگشت کوچیکه ی تسا کوچک تر بود. یک مجسمه ی کوچک از جنس برنج با بال های برنزی که از بال های جیرجیرک کوچک تر بودن. یک صورت فلزی ظریف داشت با پلک های هلالی شکل و مقابلش یک شمشیر بود که پشت دست هاش نگه داشته بود. یک زنجیر نازک که زیر بال هاش حلقه شده بود می گذاشت که مثل یک گردن بند، دور گردن قاب بشه. تسا می دونست که فرشته، تو خودش چرخ دنده داره چون وقتی می آوردش نزدیک گوشش می تونست صدای چرخ دنده هاش رو مثل صدای تیک تیک ساعت بشنوه.