این کتاب برابرهای پارسی واژگان عربی از حرف ”الف“ تا ”ر“ می‌باشد. زنده‌یاد فروزانفر در پیش‌گفتار آورده: “روش نگارنده در گردآوری این فرهنگ چنین بود که نخست واژه‌های تازی را از روی فرهنگها بیرون آورد و بر برگی ویژه، هر یک را بنوشت و هر چه در یادداشت بر آنها افزود آنگاه از روی کتاب‌های فارسی که دارای لغات تازی و با اینهمه به شیوایی و رسایی نامبردار است مانند کلیله و دمنه، مرزبان‌نامه، جهانگشای جوینی، دیوان انوری، خاقانی و مثنوی مولانا فهرستی از لغت‌های تازی فراهم آورد و در این کار ۳ تن از شاگردان خویش احسان‌الله یارشاطر، منوچهر آدمیت و محمدصادق کیا در دانشسرای عالی به یاری گرفت سپس فرهنگ‌های معتبر تازی به پارسی را سراپا خواند مانند: المصادر، مقدمة الادب، دستور اللغه، کنز اللغه و … و هر واژهٔ پارسی که در برابر تازی نوشته بودند بر روی آن برگها نگاشت و پس از آن فرهنگ اسدی، برهان قاطع و فرهنگ جهانگیری را از آغاز تا به انجام ژرف نگریست و هر کلمه که مأنوس می‌نمود و در درستی آن گمانی نمیرفت بر آنها افزود.