فولکلور یا فرهنگ عامه منبعی غنی، سرشار و دریچه‌ای به انسان و گذشته‌های اوست که در هر شرایطی حکمت‌آموز است. فرهنگ عامه حاصل سیر تحولات فکری و مادی مردمی است که در تعالی نسبت به یک‌دیگر و در کشاکش تاریخ شکل یافته و به جزئی تفکیک‌ناپذیر و جداناشدنی از فرهنگ تاریخی و حیات ملی تبدیل شده است. بنابراین هرگونه استهزا و تحقیر اندوخته‌ها و داشته‌های قومی، در واقع تمسخر و حقیر شمردن ملت و مردمی است که در قالب اقوام مختلف مجموعۀ ملی ما را شکل داده‌اند. پشتوانۀ فرهنگی ما با هر کیفیت و در هر ظرفیتی، محصول شرایط تاریخی و تلاش امیدوارانه و در عین حال پردرد و رنج یکایک همین اقوام است. آن‌چنان که هریک از آن‌ها، حرف‌ها و ناگفته‌های بسیاری برای گفتن دارند؛ ناگفته‌ها و ناشناخته‌هایی که به زعم نگارنده: “بسیاری از آن‌ها برای همیشه پنهان مانده‌اند و اگر کاری صورت نپذیرد، می‌روند تا برای همیشه ناپیدا شوند”. بر این اساس، وی در کتاب حاضر سعی در شناسایی و معرفی فرهنگ عامۀ دیار خویش، مازندران، به ویژه تنکابن دارد. او پس از بیان جغرافیای تاریخی تنکابن و اسامی برخی آبادی‌ها و روستاهای آن به ادبیات عامیانه، اخلاق عامیانه، دانش عوام، هنرهای سنتی، جشن‌ها و مراسم ادواری (ملی، موسمی و مذهبی)، و زندگی اجتماعی مردم این شهر اشاره می‌کند. در پایان نیز معادل فارسی برخی لغات و اصطلاحات محلی و اسامی برخی راویان محلی را بازگو می‌نماید.