تدوین تاریخ فنون در ایران شاید به نظر بسیاری اقدامی باورنکردنی بیاید: در واقع نیز تا به امروز هرگز از حافظه فنی ایران بهره برداری نشده و تاریخ دان فنون ناچار است قدم های خود را به اتکای مجموعه پرشماری از فرضیه ها بردارد. م.بلوک، در مقاله ای درباره آسیاب، چنین اظهار نظر می کند: این فرضیه ها “اگر چه کاملا به حدس و گمان متکی اند، اما در حرفه تاریخ دان «چرا»هایی وجود دارد که هم موجب جذابیت این حرفه می شود و هم از جمله بلایای آن به شمار می آید؛ این فرضیه ها موقتا هم که شده برای پاسخ دادن به یکی از این چراها مناسب اند.”