کتاب حاضر، پژوهشی است که نگارنده در آن درصدد است تا با تبیین رابطه خطابه با قدرت، و منبر با سیاست، نقش منبر و خطابه را به‌عنوان یک رسانه فرهنگی-ارتباطی در تثبیت و تداوم خلافت عباسیان روشن سازد. در بخش اول پس از تشریح پیشینه، اهداف و روش انجام پژوهش به تعریف کلیاتی درباره خطابه و منبر پرداخته شده است. سیاست‌های عباسیان و بهره‌برداری از خطابه و منبر در اجرای آن‌ها موضوع بخش دوم این کتاب است. تحولات خطابه و منبر، شیوه‌های نظارت و کنترل نظام خلافت عباسی بر خطیبان از موضوعات مورد بررسی در دو بخش بعدی این کتاب هستند.