در شهر هرت هیچ‌گونه مقررات و قانون ثابتی حکم‌فرما نیست. خواسته‌های روزمره قبله‌ی عالم است که جامعه و همچنین زندگی مردم را جهت می‌بخشد. در جوامعی مانند شهر هرت، عوام‌فریبی، چرب‌زبانی و چاپلوسی کردن، حیله و فریب، دورویی و… هر روز بیشتر از روز قبل بر جامعه و مردم اثر گذاشته و سایه سیاه خود را بر زندگی آنان می‌گستراند. چنین شرایطی در جوامع استبدادی باعث می‌شود که مردم با وجود حسن نیتی که دارند، به سمت و سوی کارهای ناپسند سوق داده شوند. استبداد و خودرای بودن از مردم درستکار افرادی دروغ‌پرور می‌سازد و در آن جامعه حق‌باوران راستکار نمی‌توانند به رستگاری دست یابند. شهر هرت جایی است که مردمانی با ریشه‌ای به ژرفای تاریخ و تفکراتی به بلندای آسمان دارند ولی زیر سلطه طاغوت، به انسان‌هایی بی‌ریشه و خالی از تفکر و اندیشه تبدیل شده‌اند. ملتی که همچون نهال‌های ضعیف و ظریف، طاقت هجوم توفان و سموم خزان را ندارند و با وزش نسیم کوچکی در هم می‌شکنند و بر زمین می‌افتند. در شهر هرت پنجره اصالت، چشمان تر را به میهمانی گل‌های معطر نمی‌برد؛ اما آنگاه که پرده‌های منقش به گل‌های رنگارنگ را در برابر پنجره اصالت آویختند، چشم‌ها به گل‌های رنگین پرده دل بست و رشته پیوند را با اصالت و طبیعت گسست. خوشی‌های زندگی چون گل‌های رنگارنگ پرده است؛ تا می‌خواهی آن را بچینی، پرپر می‌شود! جایی که دیرپایی شب و پایایی تب، مجال هرگونه پویایی را از هر پوینده گرفته و هر جوینده را مأیوس و با رخوت لذت، مأنوس کرده است. گیسوان تاب داده شب، دست و پای مردم را بسته و رشته عزم و اراده‌ها را گسسته است. تعدادی از قصه‌ های شهر هرت در آغاز در مجله فرهنگ مشارکت چاپ شد. علیرضا شفیعی مطهر حدود هفت سال سردبیری این فصلنامه را برعهده داشت. این مجله از سوی وزارت آموزش و پرورش منتشر می‌شد

.