غالبا در رابطه با آنچه که اتفاق می افتد صادق نیستیم. اگر ما مرکز باشیم و کسی را در حاشیه ببینیم، معمولا به خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوییم: «من تو اون موقعیت نیستم چون من فرق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنم.» اما این حرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها فقط از روی خودبینی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست. خیلی راحت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم جای همان آدم باشیم. همه ما آن چیزها را درون خود داریم. فقط نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم به چیزهای مشترک میان خود و آن بیگانگان اعتراف کنیم چرا که بیش از اندازه فروتن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم. این مسئله نشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد که شاید موفقیت و شکست کاملا منصفانه نیست. اگر ورق بهتر دست شما افتاده است پس باید فروتن باشید و آزاردهنده ست که دست از احساس برتری خود بکشید…