لیزی از وقتی مادرش مجددا ازدواج کرد،تصمیم گرفته است دیگر حرف نزد: نه با ررزی و جیک،نابرادری هایش،نه با سام،پدر جدید خانواده، و نه حتی با مادرش، نه فوتبال، نه پیتزا و نه حتی اتاق خواب تازه اش با پرده و روتختی بنفش و قرمز، هیچ کدام او را ترغیب به حرف زدن نمی کند. تا این که لیزی یکی از اعضای این خانواده را ملاقات می کند که به مراتب از خودش کله شق تر است. این عضو جدید، مادربزرگ سام است..