مدرسه کیوتو، به عنوان موثرترین مکتب فکری مدرن ژاپن، با بررسی شباهت ها و تفاوت ها بین سنت های فلسفی غربی و فلسفه ها و مذاهب آسیای شرقی که از دوره کلاسیک در زندگی ژاپنی مهم بودند، صحنه را برای یک گفتمان فلسفی مشخصا ژاپنی فراهم کرد. دستمایه مکتب کیوتو، فلسفه منحصرا غربی نبود. نیشیدا بنیان گذار این مکتب، تفکر شرقی را به مثابه نظامی فلسفی با اهمیت برابر با همتای غربی اش تلقی می کرد و با بهره گیری از محتوای هر دو سنت، معمار نظام فلسفی نوینی شد. وی نخستین فیلسوف متفاوتی بود که در عصر مدرن ظاهر می شد؛ متفکری که شرق و غرب را به مواجهه کشاند، آن ها را در قلمروی فراخ که نه شرق بود و نه غرب، اما هر دو را در بر می گرفت، درهم آمیخت…