سازمان به عنوان یک نهاد اجتماعی دارای قدمتی طولانی است اگرچه شکل امروزی آن کاملا متحول شده است. نیازها و خواستهای متنوع و جدید بشر سازمان ها را در برابر تغییرات مداوم و گاها غیرقابل تصور قرار داده است به طوریکه آنها به منظور تطابق با محیط به ناچار باید به طوری در پی خود را از درون متحول نموده و پوست اندازی کنند. شکل گیری اشکال جدید سازمان ها بهترین دلیل این مدعاست. حرکت سازمان ها از چهارچوبهای ایستا و ثابت به سمت چهارچوبهای انعطاف پذیر و بدون مهره نمایان گر سرعت تغییرات غول آسا و شدت تنوع علایق مشتریان است. صرفنظر از اهدافی که برای سازمانها متصور است و نوع فعالیت هایی که می توانند در قالب های سیاسی، اقتصادی، تجاری، فرهنگی و آموزشی انجام دهند هر کدام بر طبق دانش، تفکر، ساختار و سبک خاصی اداره می شود که در حقیقت وجه تمایز بین سازمان ها همین سازه هاست.