این کتاب تلاش می‌کند خودآگاهی مخاطب را درباره‌ی مقوله‌ی عشق بیفزاید. در یادداشتی که نویسنده به بهانه‌ی چاپ این اثر در ایران نگاشته، آمده است: «اگر قرار بود یک زبان جهانی وجود داشته باشد، آن “زبان عشق” بود. این کتاب کوچک تلاشی است برای به‌کارگیری واژگان بنیادین عشق در زبان یونانی: اروس و فیلیا و آگاپه، به‌عنوان روش‌هایی جدید برای درک آنچه کارل گوستاو یونگ “بزرگ‌ترین راز زندگی” نامید. افزون بر این، در آن از چهار نوع عشق کهن‌الگویی سخن رفته است: عشق مادر، عشق پدر، عشق دیگری و عشق خویشتن، به‌عنوان راه‌هایی برای گسترش درک از عشق و اینکه چگونه عشق به رشد فردی و افزایش توان فرد برای یافتن معنای زندگی کمک می‌کند. سرانجام به این می‌رسیم که عشق متناقض است؛ چون وجوه تاریک و روشن دارد: واقعیتی است که ما را زخمی می‌کند و هم‌زمان و در یک لحظه، حقیقتی است که شفایمان می‌دهد. عشق هیچ حدومرزی نمی‌شناسد و برای همه‌ی انسان‌ها گذشته از نوع نژاد و ملیت مشابه است.» عنوان‌های «تناقض عشق»، «اروس»، «فیلیا»، «آگاپه»، «کهن‌الگوهای عشق»، «عشق مادر»، «عشق بیش از حد یا عشقی که کافی نیست؟»، «عشق پدر»، «رابطه‌ی پدر و دختر»، «درک معمای عشق»، «نفس در مقابل خود برتر» و «محبت به خویشتن» هر کدام در پاکت‌هایی که صفحه‌های کتاب را تشکیل داده، گنجانده شده است و…