به تعبیر نویسنده، «معنا» از کانونی‌­ترین و فراگیرترین مفاهیمی است که آدمی در اختیار دارد، به طوری که گزافه نیست «جهان انسانی» را با «جهان معنا» معادل بگیریم. افزون بر این، بحث از معنا و حامل اصلی­‌اش، یعنی «زبان»، یکی از مهمترین مسائلی است که در کانون توجه فلاسفه قرار داشته است: از بحث­‌های کلاسیک افلاطون تا «فلسفۀ زبان» سدۀ بیستم. در امتداد این سنت، دیوید کوپر در کتاب معنا می­‌کوشد با عزیمت از بحث­‌های تخصصی-تحلیلی درباب «معنای زبانی» -معنایی که با کلمات، جملات و اظهارات زبانی همبسته­ است – شرحی عام­‌تر از این مقولۀ بنیادین ارائه دهد و نشان دهد چگونه می‌­توان از «معنا»ی آثار هنری، آیین­‌ها و مناسک، کنش­‌های اجتماعی، ژست‌­های بدنی و درنهایت «هدف یا غایت زندگی» سخن گفت.