نظریه‌ی اجتماعی کلاسیک دورانی از ۱۸۴۰ تا ۱۹۲۰ را دربر می‌گیرد که طی آن کارل مارکس، ماکس وبر، امیل دورکیم و گئورگ زیمل نظریه‌هایشان را پروردند و بنیانی استوار برای جامعه‌شناسی پدید آوردند. این کتاب دربردارنده‌ی مهم‌ترین مفاهیمی است که این اندیش‌مندان در تحلیل‌های خود‌ طرح کرده‌اند. مؤلف کوشیده است تا با بهره‌گیری از کلام خودِ این چهار تن، اندیشه‌های اصلی مرتبط با هر مفهوم کلیدی را به‌روشنی شرح دهد و به مباحث گوناگونی که از آن زمان تاکنون در بسط آن مفهوم یا در انتقاد به آن طرح شده اشاره کند.