اریک. هامبورگر اریکسون، روان‌شناس و روان‌تحلیل‌گر، در فرانکفورت آلمان متولد شد. حوزهٔ تخصصی او، رشد و بحران هویت انسان، از کودکی تا قبل از بزرگسالی است. علاقه‌اش به هویت، از همان نخستین تجربه‌هایش در مدرسه شروع شد. بچه‌های مدرسه، او را به‌خاطر قد‌ بلند و چشمان آبی و همچنین کلیمی‌بودنش مسخره می‌کردند. او اولین کسی بود است که «بحران هویت» را مطرح کرد و به همین دلیل هم به «روان‌شناس خود» معروف شده است. اریکسون، نویسندهٔ کتاب‌های دیگری مانند «حقیقت گاندی»، «کودکی و اجتماع» هم هست و همین‌طور جوایز پولیتزر و کتاب ملی را هم در کارنامهٔ خود دارد. این کتاب،‌ شامل سه مقاله از اریکسون دربارهٔ رشد و بحران هویت است؛ مقالهٔ اول، با نام «رشد ایگو و تغییر تاریخی»، ترکیبی از مشاهدات و برداشت‌های درمانی‌کاربردی اریکسون بوده است که می‌تواند برای درمان‌گران، کمکی در راستای بازاندیشی پیش‌فرض‌هایشان باشد. مقالهٔ دوم، «رشد و بحران‌های شخصیت سالم» نام دارد که نتیجهٔ فعالیت‌های او با تعدادی کودک بود تا امکان عملی‌شدن نظریاتش را اثبات کند. کنفرانسی در کاخ سفید برگزار شد و قرار بود تا از جانب گروهی از کارشناسان کودک، خطوط کلی نظریه‌های سلامت روان کودکان مشخص شود. «مشکل هویت ایگو» هم نام سومین مقاله است که به مخاطبانی کاملا متفاوت ارائه شد. کمیتهٔ برنامه‌ریزی انجمن روانکاوی آمریکا، در یک گردهمایی از اریکسون خواسته بود تا نظریهٔ روانکاوی خود را مانند فنون درمانی ارائه کنند که البته در کتاب خواهید خواند که او چطور به دغدغه‌های آن‌ها پاسخ می‌دهد.