زندگی برای من از جایی آغاز شد که واژه ی روانکاوی وارد لغت نامه ی وجودم شد. قبل از آن فقط زیسته بودم. بیست و هشت سال تمام. اما این واژه همچون عینکی بر چشمانم نشست تا برای اولین بار خودم را ببینم، تا بفهمم که کیستم، دلیل کارهایم چیست و از زندگی چه می خواهم البته شروعش به همین آسانی هم نبود. می گفتم آدم باید خودش برای خودش کاری کند و این داستان ها کیسه ای است برای دوشیدنمان. اما سرانجام اصرار دوسان مقاومتم را شکست تا من هم وارد مسیر آگاهی شوم.