سه دین توحیدی جایگاه ویژه ای به موسی اختصاص داده اند. این جستار نشان خواهد داد که چگونه مرشدان معنوی ایرانی روایات قرآنی مربوط به موسی در طور سینا و سفر آئینی او همراه با حضرت خضر را درک کرده اند و نیز نشان خواهد داد که چگونه شخصیت موسی در اشعاری با اهداف تعلیمی استفاده و برای و ارائه آموزه های معنوی به کار گرفته شده است. خواهیم دید که او بیشتر به عنوان پیامبری تشریعی ظاهر شده تا موسای از خود بی خود شده در طور سینا.