توسعه هر کشوری به صورت همه‌جانبه و پایدار وابسته به نظام آموزشی و پژوهشی آن کشور است و اصلی‌ترین عامل توسعه و پیشرفت کیفی و کمی آموزش‌وپرورش ابتدایی، متوسطه و عالی است.عصر حاضر، عصر فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، عصر مجازی و دنیای فرا صنعتی است. رهاورد چنین تغییراتی برای برنامه‌ریزی آموزشی اندیشیدن برای نوآوری و کیفیت‌بخشی مستمر به برنامه‌های آموزشی است.