آسمان جامعه روستایی ایران آسمانی است پر ستاره، از زنانی گمنام، که طی قرن‌‌ها در وادی علم و فرهنگ و حقیقت بوده و هستند آنان با زبان ساده به صورت داستان، لالایی و شعر، فرهنگ انسانی را به‌صورت شفاهی و گاهی مکتوب منتقل می‌کرده‌اند. آنها با توجه به ذات پاک درونی برگرفته از طبیعت بکر اندیشه‌های فلسفی و عرفانی را در قالبی ساده به نسل‌های بعدی منتقل کرده‌اند. پیام آنان دعوت به صلح، بشردوستی بوده است. آنها سفیران گمنام عشق و زیبایی بوده‌اند……….. نکته تأسف‌برانگیز این که نسل این بانوان روستایی بشدت در معرض کم شدن استنوابه یکی از هزاران زن روستایی عارفه است . خدای اوپویا است و از روی عادت عبادتش نمی‌کرد. اعتقاد او مکتب های فلسفی نبود او با زبان روزمره خدا، دانش، دین، فلسفه را تفسیر می‌کرد. نوابه نمایش زاهدانه و تکبّر نداشت ، دانش و تجربه را بسادگی در کمال شور و طراوت تفسیر میکند. جهان‌‌‌‌شناسی نوّابه امیدوارانه و خدا محور است.این کتاب به گوشه ای از زندگی این بانوی روستایی از تالکان “طالقان” می پردازد.