در کتاب نوروپسیکولوژی تکاملی، کولیج تلاش کرده است تا منشاء تکاملی ساختارها و کارکردهای فعلی مغز انسان را به تصویر بکشد. برای این منظور وی، فرایند رشد آگاهی را تا تفکر انسان مدرن امروزی ردیابی کرده و در این مسیر، خاستگاه کارکردها و ساختارهای مغزی را در شکل‌های اولیه زندگی جستجو می‌کند. نوروپسیکولوژی تکاملی به‌عنوان یک دانش بین رشته‌ای، از یافته‌های تجربی رشته‌هایی مانند تکامل، علوم اعصاب، علوم شناختی، روان‌شناسی، مردم‌شناسی و باستان‌شناسی بهره می‌برد. سنگ بنای بنیادین نوروپسیکولوژی تکاملی را این فرض تشکیل می‌دهد که نواحی مغزی کارکردی و تخصص یافته، محصول سازگاری‌هایی است که طی فرایند انتخاب طبیعی در پاسخ به چالش‌های محیطی مختلف و در طول میلیاردها سال از خلال فرایند تکامل ظهور یافته‌اند. این سازگاری‌ها و نواحی و مدارهای مغزی مرتبط با آنها، ممکن است در شرایط کنونی کارکردی متفاوت از کارکردهای اولیه خود پیدا کرده‌اند که به این فرایند تغییر کارکرد گفته می‌شود و اغلب در فعالیت‌های عالی شناختی رخ داده‌اند.