بر هیچکس پوشیده نیست که عصر مشروطه در تاریخ سیاسی ایران دورانی پرالتهاب و در عین حال بسیار تاثیر گذار بوده است. این کتاب نیز که تحت عنوان “نوسازی سیاسی در عصر مشروطه ی ایران” منتشر شده است نیز به همین موضوع مهم در تاریخ سیاسی ایران میپردازد. “حسن قاضی مرادی” به عنوان نویسنده این اثر سعی داشته است تا که تبیین تازه و مدونی از این دوره و شرایط سیاسی آن ارائه کند. در کتاب حاضر، مساله‌ی گذار از جامعه‌ی سنتی به جامعه‌ی متجدد، طولانی شدن این دوره‌ی گذار در ایران و نیز علل طولانی شدن این گذار به بحث گذاشته شده است. به تصریح کتاب: “پرداختن به چگونگی گذار از جامعه‌ی پیش‌مدرن یا جامعه‌ی سنتی به جامعه‌ی متجدد یا مدرن برای جامعه‌ی ایران که در این مرحله‌ی تاریخ خود قرار دارد از مهم‌ترین دغدغه‌های روشنفکران است”. بر این اساس، در کتاب چهار راه‌کار روشنفکران برای این گذار بررسی شده است. این راه‌کارها عبارت‌اند از: 1- گذار از سنت به تجدد: تقدم تجدد به نوسازی؛ 2- حفظ فرهنگ بومی و “ملی” اخذ علم و تکنیک غربی؛ 3- بومی‌گرایی در تضاد با قرائت “ملی” از تجدد؛ 4- از نوسازی به تجدد: گذار از جامعه‌ی سنتی به جامعه‌ی متجدد.