نون والقم گزارشی از اوضاع اجتماعی و سیاسی است که بر خلاف کارهای دیگر آل احمد در قالب یک داستان طنز بلند بازگو می شود. در این داستان جلال علاوه بر این که به معضلات سیاسی و اجتماعی جامعه روزگار خود می پردازد؛ نقش و عملکرد قلم به دستان و روشنفکران جامعه را هم می نمایاند و برخی از آنها را نیز مورد انتقاد قرار می دهد.

زبان طنز بهترین شیوه برای بیان انتقادهای تند و شدید سیاسی است؛ زیرا چنین شیوه ی بیانی با این که شاید خیلی بی مقدمه، یک راست سراصل مطلب میرود و به معظل جامعه اشاره می کند و آن را مورد انتقاد قرار می دهد، بسیار موثرتر از زبان جد است و به کسی هم بر نمی خورد و موضع گیری و واکنش شدیدی هم برای نویسنده اش در پی ندارد.