نویسنده در کتاب حاضر، در نظر دارد به زندگی پرشور و سرشار از هیجان بانویی گران قدر به نام رابعه عدویه بپردازد. رابعه عدویه در قرن دوم هجری می زیسته است. او در طریقه تصوف از اولین کسانی است که به مفهوم عشق الهی پرداخته، واژه عشق الهی را قبل از هر کسی به او نسبت می دهند. رابعه بانویی است که در طول حیات خود صاحب کرامات بوده و بعد از مرگش، قبر او زیارتگاه حاجتمندان و ملجأ مشتاقان و عاشقان شده است.