مامان گفت برایش مثل روز روشن بوده که من توی خانه ی آن ها قشقرق به پا می کنم. بابا هم بهم گفت ای پنی قشقرق و یکی از آن خنده های غازی اش را سر داد. دیسی هم گفت: همه اش تقصیر توئه، پنلوپه جونز! تو یه ابله تمام عیاری! گفتم: «من ابله نیستم. من قربانی شرایط شده ام.»