مامان گفت برایش مثل روز روشن بوده که من توی خانه ی آن ها قشقرق به پا می کنم. بابا هم بهم گفت ای پنی قشقرق و یکی از آن خنده های غازی اش را سر داد. دیسی هم گفت: همه اش تقصیر توئه، پنلوپه جونز! تو یه ابله تمام عیاری! گفتم: «من ابله نیستم. من قربانی شرایط شده ام.»

نام من در واقع پنی دودلف نیست. این پنلوپه جونز است. بیت "ترسناک" شوخی پدر من است. اما این بار من واقعا سعی نمی کردم رویایی باشم ... نه. من فقط سعی می کردم بهترین کار خود را انجام دهم ، بنابراین این تقصیر من نیست که الان همه جایم وهمچنین لباس قوی خواهرم دیزی مایل به آبی است .…

راستش را بخواهید اسم من واقعا «پنی قشقرق» نیست. «پنلوپه جونز» است! لقب «قشقرق» را بابایم به شوخی گذاشته روی من. اما من این دفعه واقعا واقعا نمی خواستم هیچ آتیشی بسوزانم. نه، واقعا نمی خواستم. فقط می خواستم حسابی تلاش کنم که مفید باشم. برای همین اصلا تقصیر من نیست که الان سرتا پای خودم و لباس قویی «دیسی»…

راستش را بخواهید اسم من واقعا «پنی قشقرق» نیست. پنلوپه جونزه! لقب «قشقرق» را بابایم به شوخی گذاشته روی من. اما من این دفعه واقعا واقعا نمی خواستم هیچ قشقرقی به پا کنم. فقط می خواستم زندگی جدیدی شروع کنم. آخر می دانید! نصف کردن بریجت گریمز برای مسابقه ی استعدادیابی قرار بود یه کار باحال و هیجان انگیز از…

ماجرا با حرف های آقای شومان، مدیر مدرسه مان، شروع شد. آقای شومان همیشه حرف های تکراری می زند، حرف هایی مثل این ها: «این هزارمین باره که بهت می گم پنلوپه جونز! می شه برعکس نشینی و لطف کنی مثل آدم باسنت رو بذاری روی صندلی و پاهات رو روی زمین؟» اما این بار آقای شومان یک حرف تازه…

قصه های خنده دار از زندگی یک دختر آتش پاره که یک عالمه ایده های درخشان منحصر به فرد دارد و ایده هایش کلی دردسر به پا می کنند. پنی پشت هم دسته گل به آب می دهد و از یک دردسر می رود سراغ دردسر بعدی. خودش که می گوید هیچ کدام از این دردسرها تقصیر او نیست، ولی…