در اوج قدرت خود ، پابلو پیکاسو به عنوان هنرمندی انقلابی شناخته می شد و زیبایی های فرم را در هم می شکست تا ارزش های زمان خودش را به چالش بکشد. در اوج شهرتش ، او به عنوان هنرمند سلطنتی شناخته می شد: بی نهایت ثروتمند ، پرستیده شده در سراسر جهان و کاملا منزوی. در کتاب پیروی و شکست پیکاسو ، این ارزیابی انتقادی خیره کننده ، جان برگر – یکی از با بصیرت ترین مورخان فرهنگی قرن حاضر – نگاه نافذ خود را به این فوق العاده ترین و غریب ترین نقاش و نیز به منظره های اسپانیا و فرهنگ بسیار خاص آن که زندگی و کار این نقاش را شکل داده است ، می اندازد.برگر در کتاب پیروزی و شکست پیکاسو با احساس تند و تیز یک رمان نویس در مورد شخصیت و جزئیات و نیز دانشش در مورد تاریخ ، سیاست و هنر ، پیکاسو را از کودکی خود در مالاگا گرفته تا دوره آبی و کوبیسم ، از خلق گرنیکا گرفته تا تندبادهای درخشان سالهای پایانی او دنبال می کند. او مقیاسی کامل از پیروزی های پیکاسو و نیز حسابی ناخوشایند از هزینه آنها به ما می دهد :در تبعید ، در تنهایی و ویرانی که او را در آخرین آثار خود به دیوانگی پیرمردی عصبانی و ناامید فرو می برد. عصبانی از زیبایی چیزی که دیگر نمی توانست خلق کند.