کتاب حاضر، با مطالب خود، درگیر رابطۀ متضادی می‌شود که ازنظر شکاکان مابین مزیت شناختی عکاسی و ویژگی هنری آن وجود دارد. بدین‌طریق، مانع از تأکید بیش از اندازه بر مزیت شناختی عکاسی شده و اجازه نمی‌دهد که تمرکز بر ویژگی شناختی عکاسی روند کلی فلسفۀ عکاسی را مشخص کند. این کتاب به ما ثابت می‌کند که مزیت شناختی عکاسی به قیمت ازدست‌دادن توانایی‌های هنری تمام نمی‌شود. وجود تعادل و هماهنگی میان مزیت شناختی و ویژگی‌های هنری به این بستگی دارد که یک عکاس چگونه از ویژگی‌های هنری عکاسی استفاده می‌کند یا، باتوجه‌به گفته‌های لوپس، به این بستگی دارد که یک عکاس چگونه از چهار هنر عکاسی استفاده می‌کند.