نیچه در دانش شاد ادعا می کند که متفکران کلاسیک از افلاطون گرفته تا اسپینوزا و پس از او، فلسفه را به نوعی خون آشام تبدیل کردند. آنان بر ایده هایی انتزاعی و بی جان تمرکز کردند که با خون حواس زنده اند، آن ها را مصرف و فلسفه های شان را پریده رنگ تر می کنند. او می گوید: (حس نمی کنی خون آشامی که با حواس آغاز می کند و در پایان کار کنار مشتی پنهان بوده است؟) و…