دست‌هایی لابلای آجر دیوارها

می‌هراسند از غم تأخیرشان آوارها

پای در سرداب سرد و دست در مرداب گرم

می‌کند هر یک به‌دستور خدایش کارها

تیغ در حمام فین و بخیه بر لب‌های شعر

اتفاق ناخوشایندی که افتد بارها

شرم بر پیشانی‌ی شَر ، آب می‌گردد سریع

می‌چکد بر دستهای خونی‌ی اظهارها