دست‌هایی لابلای آجر دیوارها می‌هراسند از غم تأخیرشان آوارها پای در سرداب سرد و دست در مرداب گرم می‌کند هر یک به‌دستور خدایش کارها تیغ در حمام فین و بخیه بر لب‌های شعر اتفاق ناخوشایندی که افتد بارها شرم بر پیشانی‌ی شَر ، آب می‌گردد سریع می‌چکد بر دستهای خونی‌ی اظهارها