از جمله پیشفرض‌های بنیانی این رساله، یکی اینست که انسان بدون تعلّق و تعهد یا خواسته‌ها و آمال وجود ندارد، درست همانطور که انسان نظراً خالی یا معرفتاً بکر و بایر وجود ندارد. و دیگر اینکه، “ما یا جامعهٔ ما”، “تاریخ و مواریث ما”، “فرهنگ ما”، و “فرهنگ و جامعهٔ جهانی”، نگاه و نگرش و احساس و عاطفه و استدلال و عقلانیت و تعقّل ما را تقویم می‌کنند و روح و جان و جهت می‌بخشند.