اسطوره روايتی است برآمده از اعماق تاريخ و پيش از اين كه راوی خاصی بازگويش كند، وجود داشته است. به همين دليل، داستان اسطوره ای نه حاصل خلاقيت فردی است و نه خيال پردازی، بلكه متكی به انتقال و حافظه جمعی است. اين پيوند عميق و كاركردی با حافظه، اسطوره را به شعر نزديك مي كند، به خصوص نوعی از كهن ترين شكل های شعر كه با فرآيند شكل گيری اسطوره ها آميخته است.