بی­ا غراق یکی از شاعران بنام که سخنش در میان نسل­های مختلف به سبب سادگی و روانی بیان، شیوایی و شیرینی کلام سوز و گدازهای عاشقانه، تازگی مضمون و صمیمیت، تشبیه­های عاری از هرگونه تکلف و تصنع- از قرن دهم هجری تا به امروز مقبولیت داشته و سروده­هایش دست به دست گشته و همواره اشعار پرشور نقل مجالس عاشقان پاکباز و دلسوختگان بوده، سخن­سرای توانای دوره صفویه مولانا وحشی بافقی است.