«ناگهان از آسمان/ بمب دانه دانه ریخت/ کوچه غرق دوده شد/ شیشه های خانه ریخت/ از صدای انفجار/ قاب عکس کنده شد/ پای سفره ی ناهار/ خواهرم ‍پرنده شد/ آسمان شهر من / پر شد از غبار و دود/ راستی پرنده ها/ ما گناهمان چه بود؟…»