درباره کتاب:

انسان هنوز مرکز عالم است اما از آنجا که مرزهای هستی را تا سر حد انفجار گسترش داده است در این میان خود انسان عملاً به موجودی غیر قابل رویت مبدل شده است. در این میان بال ها و چشم های مصنوعی و پله برقی دردی را دوا نمی کند شاید بیکار نشستن و نفس عمیق کشیدن بهتر از آن باشد که با انفجار بمب یکدیگر را از زمین به هوا پرتاب کنیم. شاید عجیب به نظر برسد اما گاهی دست روی دست گذاشتن باعث می شود اوضاع خودبه خود درست شود. در وضعیت کنونی، از این که آزادی را از دست بدهیم وحشت داریم. آزادی ترکیبی از نظم و دقیق بودن ساعت های سوئیسی و بی پروائی است. در حال حاضر از بی خیالی و بی پروائی خبری نیست.