چالش اصلی این کتاب این است که مد مدرن را فرزند ازدواج ناپایدار فرایندهای تألیف خلاق تولید فناوری و اشاعه فرهنگی معرفی کند و مفاهیم مد به عنوان ایده شیء و تصویر را با هم آشتی دهد. یکی از نوید بخش ترین راههای نیل به این مقصود این است که از نو ماهیت و فرایند طراحی را در بحثی وارد کنیم که فعالیتهای طراح را دست کم گرفته و بی تعادلی هایی را به بار آورده است. تمرکز مجدد بر طراحان نامی لزوما گامی رو به عقب نیست. دانشجویان مد هنوز هم به دانش عملی شخصیتها و قهرمانان کلیدی و درک آنها از ارزشها و قضاوتهایی نیاز دارند که به مدد آنها کارشان را نسبت به دیگران ارتقا داده اند. البته نباید چنین ملاحظاتی را به صورت مجزا در نظر گرفت و تمرکز بر فرد باید با تعریفی از تاریخ مد به صورت تاریخچه تولید و توزیع صنعتی افزایش حساسیتهای کلان شهری انرژی های فرهنگ مصرف کننده و حوزه بسیط بازتولید بصری همراه باشد. علاوه بر این باید اذعان داشت که این تحولات در خود لباس مستترند و اصلی ترین شواهد تغییر فرهنگی و اجتماعیدر محصول طراح مد و بازنمایی گسترده تر آن گنجانده شده اند