آشنایانی هستند که هنوز علائم غریبگی را با خود حمل می کنند… افراد متعلق به [این گروه] دنیا را طور دیگری تجربه می کنند. آنها با هم سن و سال های محلی خود بازی کرده‌اند، به مدرسه رفته‌اند و در یک کلام، بزرگ شده‌اند و دنیایشان در رابطه با هم شکل گرفته است. برای آنها تمام چیزهایی که در حوزه فرهنگی جدید، به چشم والدینشان عجیب، غافلگیر کننده و یا غریب می‌رسید، از جمله پدیده‌های متعارف زندگی روزمره به شمار می رود. هویت آنها، در واقع هویتی مضاعف یا دوگانه است و این همان چیزی است که آنها را، هم از والدین و هم دوستان اتریشی (یا “داخلی”) خود متمایز می‌سازد. هویت مضاعف یا دوگانه یاد شده، طی روندی شکل می‌گیرد که در جامعه شناسی مهاجرت با مفاهیم متعددی مشخص می‌شود؛ فرهنگ پذیری، استحاله، جذب، قرار یافتگی یا استقرار و …