در روزگاری که فاصله‌ی انسان با طبیعت هر روز بیشتر می‌شود، کتاب «طبیعت از منظر بوم‌شناسی در شاعرانگی» تلاشی است برای بازخوانیِ این پیوند فراموش‌شده. نویسنده با نگاهی دقیق و علمی، اما سرشار از لطافت ادبی، نشان می‌دهد که چگونه زیستگاه و محیط طبیعی، نه فقط بر رفتار و زندگی انسان، بلکه بر شعر، اندیشه و تخیل او نیز اثر گذاشته است. در این اثر، طبیعت صرفاً پس‌زمینه‌ای برای توصیف نیست؛ بلکه خودِ طبیعت به عنوان یک موجود زنده و الهام‌بخش در ادبیات ما حضور دارد، از اشعار و متون عرفانی گرفته تا قصه‌ها، مثل‌ها و روایت‌های عامیانه.