رمان خانه بکر یکی از آثار شاخص هرمانس است که در ماه های پایانی جنگ جهانی دوم روایت می شود. این رمان داستان یک پارتیزان هلندی را روایت می کند که در جستجوی پناهگاهی از جنگ به یک عمارت متروکه پناه می برد. این عمارت که در یک شهر آبگرم متروکه واقع شده به نمادی از آرامش و در عین حال انزوای کامل تبدیل می شود. هرمانس در این رمان به بررسی تأثیرات روان شناختی جنگ بر انسان مفهوم بقا اخلاق و بی رحمی انسان ها می پردازد.