عموحسن هر بار که به کاوش رفته، افزون بر یافته‌های باستان‌شناسی با مردم روستاهای دورافتاده آمیخته و پای درد و دل آن‌ها نشسته. او سال‌هاست با کوله‌باری از حرف‌ها و صداهای آن‌ها هر روز بی‌وقفه راه می‌رود، کوهنوردی می‌کند. محال است خورشید غروب کند و این خاطرات در دلش مرور نشوند. عمو حسن حالا روایت‌هایش از باستان‌شناسی و سختی‌هایی که باستان‌شناسان می‌گذرانند را نوشته و برایمان خوانده است تا مردمان بیش‌تری از مرز و بوم با قشری از جامعه که کمتر شناخته شده‌اند آشنا شوند.
این کتاب شامل جستارهایی از حسن رضوانی نیکابادی باستان‌شناس است. او نگاه شاعرانه‌ای به زندگی یک باستان‌شناس دارد که درمیان دشت و کویر و مناطق دورافتاده می‌گذرد.