برخی بر این باورند که حدود پنج‌هزار سال پیش در آسیای غربی تنها دو مرکز تمدنی عظیم کشاورزی و یک‌جانشینی قابل‌توجه یعنی میان‌رودان در یک سو و دشت ‌سند در سوی دیگر وجود داشته، و به همین سبب نخستین شهرهای بزرگ و سازمان‌یافته در این مناطق گسترش یافته‌ و پایه‌گذاران شیوه زندگی امروزین شده‌اند. این دیدگاه اما دارای ایرادهای بنیادین است؛ مهم‌ترین آن ناشناخته ماندن تمدن‌های باشکوه و بزرگ پهنه‌ی جنوب شرقی ایران است چرا که کمتر و بسیار دیرتر از محوطه‌های باستانی بین‌النهرین ایران کاوش شده‌اند. این کتاب بر آن است تا محوطه‌های کلیدی جنوب شرق ایران و همسایگانش را معرفی و از آثار نادیده‌اش بگوید، به این امید که روزی گوهر نهان این تمدن‌ها شناخته شود.