دافنه دو موریه پذیرفت که مشهورترین اثرش توسط مردان قدرتمند صنعت سینما انتخاب شود اما هر دوی این فیلم‌های فوق‌العاده از داستان‌هایی سرچشمه می‌گیرند. موریر لنز مردانه ای را انتخاب کرد که از طریق آن نقد خود انعکاسی را منتقل کند – بی اعتمادی به همسر و خانواده به عنوان نشانه ای از ضعف شخصی، موضوعی که تنها در اقتباس های عضلانی هیچکاک و روگ به طور ضعیف قابل تشخیص است. اما روی دیگر این سکه وجود دارد: وقتی پارانویای ما در شرکا و دوستانمان موجه است، وقتی مردان فرمانده واقعاً در حال انجام کاری هستند، معمولاً وقتی “در دفتر” هستند، دسیسه هایی که زنان در زندگی خود آنها را محدود می کنند. در خانه در نقش های خانگی خود پس از جنگ جهانی دوم، به سختی می توان شروع به درک کرد.