بخشی از مقدمه کتاب:

شاعر شعر بلند آشوب که مجموعه های در ایوان شب بوها درخت ها به خانه ی بخت می روند «شاه قیچی و بریل» از او منتشر شده است و از آغاز دهه ی هشتاد به شکل جدی خود را در شعر معاصر به ثبت رساند. با توجه به آن چه اشاره شد ویژگی های شعری منحصر به فردی دارد و راه خود را می رود. در یک نگاه سطحی می توان او را از شاعران دهه هشتاد و متعلق به جریانات شعر این دوره دانست؛ اما من ترجیح می دهم که به جزئیات نوآوری ها و هنجارگریزی ها و ویژگی های منحصر به فرد شعر او بپردازم تا نسبت دادن او به نحله های مختلف در تاریخ شعر معاصر چون مدت هاست که از طبقه بندی های سبکی سنتی مانند طبقه بندی های مربوط به زمان و مکان عبور کرده ایم پسندیده نیست که به دلیل سکونت یا محل زادگاهش او را شاعری گیلانی یا آستارایی یا شاعری از دهه ی هشتاد بخوانیم اهمیت او و هر شاعر دیگری در نکته هایی ست که به شعر معاصر می افزایند و اگر قرار به نام گذاری هم باشد باید بر همان اساس نام گذاری کرد. ویژگی اصلی او دوری از حاشیه ها و پرهیز از جنجال ها به جهت دست و پا کردن اسم و رسم است. او او را با شعرش می شناسند و استمرارش در خواندن و نوشتن و اینک می پردازم به ویژگی های منحصر به فرد شعر شهرام پوررستم البته به اختصار چون به اعتقاد من شعر او باید موضوع پایان نامه ها و رساله های دانشگاهی و البته کتاب های تحلیلی در زمینه ی شعر معاصر باشد.