بخشی از کتاب:

‌روی قایق نجات بودم و هنوز کشتی عظیم تایتانیک همان‌طور آرام در حال غرق‌شدن بود و من از سرما درون آب پر از یخ آویزان، تکیه به قایق نجات، مادر را که در قایق بیهوش بود، نگاه می‌کردم.

صدایی ناآشنا و مبهم در گوش‌هایم زوزه کشید، قوت گرفت، بعد فریاد خش‌دار و ناموزونی شد:

«زود باشید ببرید بخش لیبر، دستگاه انگواکتور را براش آماده کنید. بچه سالمه… زنده‌ست…»