گل‌های داوودی مجموعۀ پنج داستان گزینش‌شده از جان اشتاین‌بک است که با لحنی شاعرانه و فضاسازی منحصربه‌فرد او، آمریکای مردسالار میانۀ قرن بیستم را به تصویر می‌کشد. در داستان گل‌های داوودی، الیزا آلن گل‌هایی را که خودش در باغچه پرورانده به مردی دوره‌گرد می‌دهد اما خیلی زود از این کارش پشیمان می‌شود. در داستانی دیگر نحوۀ آشنایی جالب دختری نوجوان با نویسندۀ معروف، رابرت لوئیس استیونسن، شرح داده شده، و در یکی دیگر از داستان‌ها رویارویی عجیب مردی با خیانت همسرش توصیف شده است. جذابیت داستان‌های کتاب زمانی رنگ‌وبوی تازه‌ای به خود می‌گیرد که سمبولیک بودن هریک از شخصیت‌ها یا اِلِمان‌های درون داستان، مثل گل‌های باغچۀ الیزا مشخص می‌گردد. نظر یکی از مخاطبان درمورد کتاب: «شیفتۀ توصیفات اشتاین­ بک هستم. زبان سمبولیک نهفته در هر داستان می‌تواند مخاطب را تا مدت­ها به فکر فرو ببرد.»