روان شناسی شناختی مطالعه علمی فرایندهای ذهنی مانند توجه  ، استفاده از زبان , حافظه ، ادراک ، حل مسئله ، خلاقیت و استدلال است. روان شناسی شناختی در دهه 1960 ، در قطع رابطه با رفتار گرایی به وجود آمد که از دهه 1920 تا دهه 1950 معتقد بود فرایندهای ذهنی غیرقابل مشاهده ، خارج از حیطه علم تجربی هستند. این جدایی زمانی روی داد که پژوهشگران در رشته های زبان شناسی و سایبرنتیک ، به علاوه روان شناسی کاربردی ، از روش های پردازش ذهنی برای توضیح دادن رفتار انسان استفاده کردند. تحقیقات بدست آمده از روان شناسی شناختی در شاخه های دیگر روان شناسی و رشته های مدرن دیگر مانند علوم شناختی ، زبان شناسی و اقتصاد ادغام شده بودند. حوزه روان شناسی شناختی با حوزه علوم شناختی همپوشانی دارد که رویکرد بین رشته ای بیشتری را اختیار می کند و شامل تحقیقات روی آزمودنی های غیر انسان و هوش مصنوعی می شود.