این شبیه‌نامه‌ها بی آن که تازگی خویش را از دست داده باشند، هنوز هم می‌توانند اجرا شوند و از توانایی و هوش شبیه‌نویسان خود حکایت دارند. از این متن‌ها می‌توان دریافت که سرایندگان شبیه‌نامه‌ها، شبیه‌خوانان و شبیه‌گردانان در شکل دادن نمایش‌های تعزیه همواره به نیازهای جامعه کنونی خویش اندیشیده‌اند. آن‌ها تلاش کرده‌اند، گامی جلوتر از نیازهای تماشاگران‌شان بردارند و هر بار در مفاهیم و ساختار به نوآوری در کارهای‌شان بپردازند. شبیه‌نامه‌ها در هر دوره دگرگونی‌های گوناگونی از سر گذرانده‌اند تا برای تماشاگران مفید باشند.