دور و دورتر، رمان کوتاهی از نویسنده‌ی کلمبیایی، اوِلیو روسرو، است که نخستین بار در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این اثر موجز اما تأثیرگذار، با زبانی دقیق و تصاویری تکان‌دهنده، به ژرف‌ترین لایه‌های احساس فقدان، ناامیدی و واقعیت سوررئال انسان می‌پردازد. داستان درباره‌ی پیرمردی است در جست‌وجوی نوه‌اش، دختری نه‌ساله، که هیچ اثری از او نمانده. پیرمرد در این مسیر سر از شهری آخرالزمانی درمی‌آورد که یک طرفش کوهستان است و طرف دیگر، مغاکی بی‌انتها. شهر مرموز است و آدم‌های عجیبی در آن سکنی گزیده‌اند. رفتار غریب ساکنان هول و هراس بیشتری به دلِ پیرمرد می‌اندازد. از این بدتر، شهر پرُ از لاشه‌ی موش است. نمی‌دانیم چرا و چطور، اما انگار هیچ‌کس اهمیتی به آن‌ها نمی‌دهد. زنی نابینا با صدایی هولناک می‌گوید: «اینجا شهر موش‌هاست… هم اومدی اینجا بمیری؟» منتقدان از دور و دورتر به‌عنوان اثری کوتاه اما گزنده و تأثیرگذار یاد کرده‌اند. کرکِس ریویو در نقدی، کتاب را «ظریف، اما بی‌تردید ناراحت‌کننده» توصیف می‌کند و شخصیت‌های بی‌رحم و فضای سرد و بی‌محبت آن را ستایش کرده است. برخی منتقدان نیز نثر موجز و خشن روسرو را با رئالیسم جادویی گابریل گارسیا مارکز و فضای رمزآلود آثار کازوئو ایشی‌گورو مقایسه کرده‌اند.